Kiedy obniżyć łóżeczko?

Nowoczesne modele łóżeczek dla niemowląt mają regulację wysokości dna, na którym leży materac. Przeważnie są to dwa lub trzy stopnie. Do czego właściwie służy ta regulacja i kiedy obniżyć łóżeczko, żeby dziecku spało się wygodnie i bezpiecznie? Wyjaśniamy krok po kroku.

Łóżeczko dla dziecka — bezpiecznie jak w ramionach mamy

Pierwsze dni, tygodnie i miesiące życia maluszek spędza w łóżeczku. Niemowlę przesypia większość doby — w łóżeczku śpi, odpoczywa, bawi się, jest przewijane i przebierane. Rodzice wyjmują je do karmienia albo na spacer. Dobrze dobrane łóżeczko realnie ułatwia opiekę nad dzieckiem i stanowi dla niego bezpieczne schronienie.

Co znaczy: bezpieczne łóżeczko?

Po pierwsze: atestowane

Wyroby dla niemowląt zgodnie z polskim prawem powinny mieć atesty i certyfikaty dopuszczające je do użytku dla najmłodszych. Zanim kupimy łóżeczko, warto sprawdzić, o jakie pozwolenia wystąpił producent mebli dziecięcych. Do najważniejszych należą:

• Atest Państwowego Zakładu Higieny
• Pozytywna opinia Instytutu Matki i Dziecka lub Centrum Zdrowia Dziecka

Po drugie: rozmiar dopasowany do mieszkania

Najczęściej spotykane na rynku rozmiary to 120 × 60 i 140 × 70 cm. Nie oszukujmy się — oba będą stanowczo za duże przez pierwsze miesiące, jeśli nie lata życia dziecka. Większe łóżeczko można za to zwykle przekształcić później w tapczanik, zdejmując bok łóżka lub wyjmując ruchome szczebelki.

Po trzecie: regulacja wysokości dna

To właśnie ta funkcja decyduje o tym, jak długo łóżeczko będzie bezpieczne. O przeznaczeniu poszczególnych poziomów piszemy w dalszej części artykułu.

Po czwarte: opuszczana ścianka

Osoby o niższym wzroście powinny zwrócić uwagę na łóżeczka z możliwością opuszczenia ścianki. Ułatwia to dostęp do dziecka — szczególnie na późniejszym etapie, gdy maluch przebywa już na najniższym poziomie.

Kiedy obniżyć łóżeczko? Trzy momenty

Poziom najwyższy — pierwsze miesiące

Przez pierwszy okres życia, gdy dziecko przebywa wyłącznie w pozycji leżącej, wybieramy najwyższy poziom ustawienia materaca. Wysokość barierki otaczającej dziecko nie powinna być przy tym niższa niż 30 cm — niektóre żywsze maluchy pokonałyby niższe zabezpieczenie i naraziły się na wypadnięcie. Wysokie ułożenie materaca pozwala za to na szybki i swobodny dostęp do malucha w dzień i w nocy.

Pierwsze obniżenie — gdy dziecko zaczyna siadać

O obniżeniu poziomu materaca o kolejny stopień zaczynamy myśleć w chwili, gdy dziecko samodzielnie unosi się i siada. Przeważnie dzieje się to około siódmego–dziewiątego miesiąca życia, ale rozwój ruchowy jest kwestią wybitnie indywidualną. Niektóre maluchy siadają wcześniej, a niektóre pomijają etap siadania i przechodzą od razu do pionizacji. Uważna obserwacja dziecka jest najlepszą wskazówką pozwalającą uchwycić właściwy moment.

Poziom najniższy — gdy maluch wstaje

Barierka łóżeczka stanowi znakomity punkt podparcia dla dziecka gotowego stanąć na własnych nogach. Stopy małego odkrywcy nie powinny przy tym zapadać się przy wstawaniu, więc przy zakupie materaca warto sprawdzić, czy jego krawędzie są wystarczająco sztywne.

Szczebelki — drzwi do świata

Łóżeczko z wyjmowanymi szczebelkami ułatwi życie w późniejszych miesiącach, gdy maluch będzie już gotowy samodzielnie opuścić bezpieczne schronienie. Kiedy pozwolić dziecku na ten krok? To również kwestia indywidualnego rozwoju, ale przyjmuje się, że gdy dziecko próbuje pokonać barierkę górą, przenosi nogę ponad poręcz, wspina się lub wyraźnie komunikuje, że chce wyjść — czas umożliwić mu samodzielne wyjście z łóżka.